What is a meniscus tear?
Each knee has two menisci, the medial and lateral, which are C-shaped pads of fibrocartilage that sit between the femur and the tibia. They distribute load across the joint, absorb shock, and contribute to stability and joint nutrition.
A meniscus tear is a disruption of this critical structure, among the most common knee injuries and an important cause of pain, mechanical symptoms and progression of osteoarthritis.
What causes a meniscus tear?
Meniscus tears typically occur from:
- twisting or pivoting injuries with the foot planted (often during sports)
- deep squatting or kneeling under load
- sudden cutting movements
- degeneration of the meniscus tissue with age
In younger patients, tears are usually traumatic. In older patients, tears more often occur in the setting of pre-existing degenerative change, sometimes with minimal trauma.
What are the symptoms?
- pain along the joint line, typically medial or lateral
- swelling, often appearing within the first 24 hours
- clicking, catching or locking of the knee
- difficulty fully bending or straightening the knee
- pain with twisting, squatting or pivoting movements
- a sense of giving way in some cases
What types of meniscus tears exist?
Tears are classified by their pattern and location, which dictate whether repair is possible:
- longitudinal and bucket-handle tears, often repairable, especially in the well-vascularised peripheral zone
- radial tears, disrupt the meniscus structure significantly, repair is challenging but increasingly attempted
- horizontal and complex tears, often degenerative in nature, more often treated with selective debridement
- root tears, disrupt the meniscus attachment to the tibia, biomechanically equivalent to total meniscectomy and increasingly recognised as repairable
How is the diagnosis made?
- clinical examination, including specific provocation tests (McMurray, Apley, joint-line tenderness)
- X-rays, to assess the joint, exclude associated bony injuries and evaluate for arthritis
- MRI, the gold standard for confirming the tear pattern, location and any associated injuries
Identifying the exact tear pattern is essential for treatment planning, particularly when assessing whether repair is feasible.
What is the conservative treatment?
Many small or degenerative tears respond to non-surgical treatment:
- activity modification and temporary load reduction
- anti-inflammatory medication when appropriate
- structured physiotherapy focused on quadriceps strength and joint biomechanics
- Molecular & Biological Regenerative Therapy (PRP) in selected cases
A 6–12 week trial is often appropriate before considering surgery, particularly in the absence of mechanical locking.
When is surgery recommended?
Surgical treatment is generally recommended when:
- mechanical symptoms (locking, catching) are present
- the tear is repairable and the patient is young or active
- symptoms persist despite a structured period of conservative treatment
- the tear coexists with another injury that needs surgery (e.g., ACL tear)
How is meniscus surgery performed?
Meniscus surgery is performed arthroscopically through small incisions. There are two main approaches:
For repairable tears, sutures are placed across the tear to compress the edges together and allow biological healing. Modern all-inside systems make this technically reliable. Repair preserves the full functional surface of the meniscus and is the preferred option whenever feasible.
For tears that cannot be repaired (typically degenerative or complex tears), the torn fragments are removed selectively while preserving as much healthy meniscus as possible. The aim is to relieve mechanical symptoms while maintaining the joint protection that the remaining meniscus provides.
What should the patient expect after surgery?
- most procedures are performed as a day case
- after meniscectomy, weight-bearing and activity progress quickly, often within days
- after meniscus repair, weight-bearing and deep knee flexion are restricted for 6 weeks to protect the repair
- physiotherapy begins early in both cases, focused on swelling control and quadriceps activation
- return to sport: typically 6–8 weeks after meniscectomy, 4–5 months after meniscus repair
What is the long-term outcome?
Outcomes after meniscus surgery are generally very good when the right procedure is matched to the right tear pattern. Repair, when successful, restores full meniscus function and is biomechanically the best option for the joint long-term.
Τι είναι η ρήξη μηνίσκου;
Κάθε γόνατο έχει δύο μηνίσκους, τον έσω και τον έξω, οι οποίοι είναι σχήματος C ινοχόνδρινες δομές που βρίσκονται μεταξύ μηριαίου και κνήμης. Κατανέμουν το φορτίο στην άρθρωση, απορροφούν τους κραδασμούς και συμβάλλουν στη σταθερότητα και στη θρέψη της άρθρωσης.
Η ρήξη μηνίσκου είναι διαταραχή αυτής της κρίσιμης δομής, από τις πιο συχνές κακώσεις του γόνατος και σημαντική αιτία πόνου, μηχανικών συμπτωμάτων και εξέλιξης της οστεοαρθρίτιδας.
Ποια είναι τα αίτια;
Οι ρήξεις μηνίσκου τυπικά συμβαίνουν από:
- στροφικές κινήσεις με σταθεροποιημένο πέλμα (συχνά σε αθλήματα)
- βαθιά κάθισμα ή γονάτισμα υπό φορτίο
- απότομες αλλαγές κατεύθυνσης
- εκφύλιση του ιστού του μηνίσκου με την ηλικία
Σε νεότερους ασθενείς οι ρήξεις είναι συνήθως τραυματικές. Σε μεγαλύτερους ασθενείς συχνά συμβαίνουν σε προϋπάρχουσα εκφυλιστική αλλοίωση, ενίοτε με ελάχιστο τραυματισμό.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
- πόνος κατά μήκος της αρθρικής γραμμής, τυπικά έσω ή έξω
- οίδημα, που τυπικά εμφανίζεται εντός των πρώτων 24 ωρών
- χαρακτηριστικός κρότος, αίσθημα κολλήματος ή κλείδωμα του γόνατος
- δυσκολία πλήρους κάμψης ή έκτασης του γόνατος
- πόνος σε στροφικές κινήσεις, κάθισμα ή αλλαγή κατεύθυνσης
- αίσθημα παραίτησης σε ορισμένες περιπτώσεις
Τι τύποι ρήξεων υπάρχουν;
Οι ρήξεις ταξινομούνται κατά πρότυπο και θέση, στοιχεία που καθορίζουν αν είναι δυνατή η συρραφή:
- επιμήκεις και «λαβής κουβά» (bucket-handle) ρήξεις, συχνά συρράψιμες, ιδίως στην περιφερική, καλά αγγειούμενη ζώνη
- ακτινωτές ρήξεις, σημαντικά διαταράσσουν τη δομή, η συρραφή είναι τεχνικά απαιτητική αλλά όλο και περισσότερο εφικτή
- οριζόντιες και σύνθετες ρήξεις, συχνά εκφυλιστικές, συνήθως αντιμετωπίζονται με επιλεκτικό καθαρισμό
- ρήξεις της ρίζας του μηνίσκου, διαταράσσουν την πρόσφυση στην κνήμη, βιομηχανικά ισοδύναμες με ολική μηνισκεκτομή και όλο και περισσότερο αναγνωρίζονται ως συρράψιμες
Πώς γίνεται η διάγνωση;
- κλινική εξέταση με ειδικές δοκιμασίες (McMurray, Apley, ευαισθησία αρθρικής γραμμής)
- ακτινογραφίες, για εκτίμηση της άρθρωσης, αποκλεισμό συνοδών οστικών κακώσεων και αρθρίτιδας
- μαγνητική τομογραφία, η εξέταση εκλογής για τον τύπο, τη θέση και τις συνοδές κακώσεις
Η αναγνώριση του ακριβούς τύπου της ρήξης είναι ουσιώδης για το σχεδιασμό της θεραπείας, ιδίως για την εκτίμηση της δυνατότητας συρραφής.
Ποια είναι η συντηρητική αντιμετώπιση;
Πολλές μικρές ή εκφυλιστικές ρήξεις ανταποκρίνονται σε μη χειρουργική αντιμετώπιση:
- τροποποίηση δραστηριοτήτων και προσωρινή μείωση φορτίου
- αντιφλεγμονώδη φαρμακευτική αγωγή όπου ενδείκνυται
- οργανωμένη φυσικοθεραπεία με έμφαση στην ενδυνάμωση τετρακέφαλου και στη βιομηχανική της άρθρωσης
- Μοριακή & Βιολογική Αναγεννητική Θεραπεία (PRP) σε επιλεγμένες περιπτώσεις
Μια δοκιμαστική περίοδος 6–12 εβδομάδων είναι συχνά κατάλληλη πριν εξεταστεί το χειρουργείο, ιδίως απουσία μηχανικού κλειδώματος.
Πότε ενδείκνυται χειρουργείο;
Η χειρουργική αντιμετώπιση συνιστάται όταν:
- υπάρχουν μηχανικά συμπτώματα (κλείδωμα, αίσθημα παραίτησης)
- η ρήξη είναι συρράψιμη και ο ασθενής νέος ή δραστήριος
- τα συμπτώματα επιμένουν παρά οργανωμένη συντηρητική αγωγή
- η ρήξη συνυπάρχει με άλλη κάκωση που χρειάζεται χειρουργείο (π.χ. ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου)
Πώς γίνεται η επέμβαση;
Η χειρουργική του μηνίσκου γίνεται αρθροσκοπικά μέσω μικρών τομών. Δύο κύριες προσεγγίσεις:
Σε συρράψιμες ρήξεις τοποθετούνται ράμματα κατά μήκος της ρήξης για συμπίεση των άκρων και βιολογική επούλωση. Τα σύγχρονα συστήματα «all-inside» καθιστούν τη διαδικασία αξιόπιστη. Η συρραφή διατηρεί την πλήρη λειτουργική επιφάνεια του μηνίσκου και είναι η προτιμητέα επιλογή όποτε είναι εφικτή.
Σε ρήξεις που δεν επιδέχονται συρραφή (συνήθως εκφυλιστικές ή σύνθετες), τα σχισμένα τμήματα αφαιρούνται επιλεκτικά διατηρώντας όσο το δυνατόν περισσότερο υγιή ιστό. Στόχος η ανακούφιση των μηχανικών συμπτωμάτων με ταυτόχρονη διατήρηση της προστατευτικής λειτουργίας.
Τι αναμένεται μετά την επέμβαση;
- οι περισσότερες επεμβάσεις γίνονται ως αυθημερόν περιστατικό
- μετά από μηνισκεκτομή, η φόρτιση και η δραστηριότητα προοδεύουν γρήγορα, συχνά σε λίγες ημέρες
- μετά από συρραφή μηνίσκου, η φόρτιση και η βαθιά κάμψη περιορίζονται για 6 εβδομάδες για προστασία της συρραφής
- η φυσικοθεραπεία ξεκινά νωρίς και στις δύο περιπτώσεις, με έμφαση στον έλεγχο οιδήματος και στην ενεργοποίηση τετρακέφαλου
- επιστροφή σε αθλητισμό: συνήθως 6–8 εβδομάδες μετά από μηνισκεκτομή, 4–5 μήνες μετά από συρραφή
Ποιο είναι το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα;
Τα αποτελέσματα μετά από χειρουργείο μηνίσκου είναι γενικά πολύ καλά όταν η σωστή επέμβαση αντιστοιχεί στον σωστό τύπο ρήξης. Η συρραφή, όταν επιτυγχάνει, αποκαθιστά την πλήρη λειτουργία του μηνίσκου και βιομηχανικά είναι η καλύτερη επιλογή μακροπρόθεσμα.