What is shoulder stabilisation surgery?
Shoulder stabilisation is a surgical procedure to restore stability to a shoulder that repeatedly dislocates or feels unstable. The most common cause is a tear of the labrum (the fibrocartilaginous rim around the socket) and the capsule, typically after a traumatic dislocation.
Modern stabilisation surgery is performed arthroscopically through small incisions in the majority of cases.
When is stabilisation needed?
Surgical stabilisation is recommended for:
- recurrent dislocations or subluxations
- first-time dislocations in young and active patients (especially under 25, in contact sports)
- apprehension or a persistent sense of instability that limits activity
- demonstrable labral tear or bone loss on imaging
Arthroscopic Bankart Repair
For typical recurrent instability without significant bone loss, I perform arthroscopic Bankart repair. The torn labrum is reattached to the rim of the glenoid using suture anchors and high-strength sutures, small implants that fix the soft tissue back to bone with strong sutures.
The procedure is performed through 3–4 small portals around the shoulder, with magnified visualisation of the joint. Most procedures are performed as day-case surgery.
What should the patient expect after surgery?
- arthroscopic Bankart repair is typically a day case
- a sling is worn for 4–6 weeks to protect the repair
- physiotherapy starts within the first week, focused on protected range of motion
- progressive strengthening from 6 weeks
- return to non-contact sport at 4–5 months
- return to contact sport at 6–9 months
What is the long-term outcome?
Modern shoulder stabilisation surgery has well-documented outcomes:
- arthroscopic Bankart repair: re-dislocation rate 5–15% in well-selected patients
- most patients successfully return to their previous activities, including contact sport
Τι είναι η σταθεροποίηση ώμου;
Η σταθεροποίηση ώμου είναι χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της σταθερότητας σε ώμο που παρουσιάζει επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα ή αίσθημα αστάθειας. Η συχνότερη αιτία είναι ρήξη του επιχείλιου χόνδρου και του αρθρικού θυλάκου, τυπικά μετά από τραυματικό εξάρθρωμα.
Η σύγχρονη χειρουργική σταθεροποίησης γίνεται αρθροσκοπικά μέσω μικρών τομών στην πλειονότητα των περιπτώσεων.
Πότε χρειάζεται σταθεροποίηση;
Η χειρουργική σταθεροποίηση συνιστάται για:
- υποτροπιάζοντα εξαρθρήματα ή υπεξαρθρήματα
- πρώτο εξάρθρωμα σε νέους, δραστήριους ασθενείς (ιδίως κάτω των 25, σε αθλήματα επαφής)
- επίμονο αίσθημα αστάθειας που περιορίζει τη δραστηριότητα
- τεκμηριωμένη ρήξη επιχείλιου χόνδρου ή οστική απώλεια στην απεικόνιση
Αρθροσκοπική Αποκατάσταση Bankart
Για τυπική υποτροπιάζουσα αστάθεια χωρίς σημαντική οστική απώλεια, πραγματοποιώ αρθροσκοπική αποκατάσταση Bankart. Ο ρηγμένος επιχείλιος χόνδρος επανακαθηλώνεται στο χείλος της γληνοειδούς με αγκύρια και ράμματα υψηλής αντοχής.
Η επέμβαση γίνεται μέσω 3–4 μικρών πορτών γύρω από τον ώμο. Συνήθως πρόκειται για χειρουργείο αυθημερόν νοσηλείας.
Τι αναμένεται μετά την επέμβαση;
- η αρθροσκοπική Bankart είναι τυπικά αυθημερόν περιστατικό
- φοριέται νάρθηκας για 4–6 εβδομάδες
- η φυσικοθεραπεία ξεκινά μέσα στην πρώτη εβδομάδα
- προοδευτική ενδυνάμωση από 6 εβδομάδες
- επιστροφή σε αθλήματα χωρίς επαφή σε 4–5 μήνες
- επιστροφή σε αθλήματα επαφής σε 6–9 μήνες
Ποιο είναι το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα;
Η σύγχρονη χειρουργική σταθεροποίησης ώμου έχει καλά τεκμηριωμένα αποτελέσματα:
- αρθροσκοπική Bankart: ποσοστό επανεξαρθρήματος 5–15%
- οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν με επιτυχία στις προηγούμενες δραστηριότητές τους