What is trochanteric bursitis?
Trochanteric bursitis is the inflammation of the bursa overlying the greater trochanter, the prominent bone on the outer side of the hip. The modern term Greater Trochanteric Pain Syndrome (GTPS) is more accurate, because the condition usually involves not just the bursa but also the gluteus medius and minimus tendons that attach to the trochanter.
GTPS is one of the most common causes of side-of-hip pain, particularly in middle-aged and older women.
What causes it?
- repetitive friction from walking, running or climbing stairs
- tendinopathy of the gluteus medius and minimus
- lumbar spine and pelvic mechanics that overload the lateral hip
- leg length discrepancy
- previous hip surgery
- direct trauma, a fall onto the side of the hip
- weak gluteal muscles
What are the symptoms?
- pain on the outer side of the hip
- pain that worsens when lying on the affected side, often disturbing sleep
- pain on prolonged standing, walking and climbing stairs
- tenderness directly over the greater trochanter on examination
- pain that may radiate down the outer thigh
How is the diagnosis made?
- clinical examination, the diagnosis is largely clinical
- ultrasound, useful for assessing tendon and bursa pathology and for guided injection
- MRI, when more detailed assessment is needed, particularly to evaluate gluteal tendon tears
- X-rays in selected cases to exclude other hip pathology
What is the conservative treatment?
The vast majority of cases respond well to conservative treatment:
- activity modification and load management
- anti-inflammatory medication
- ultrasound-guided corticosteroid injection in selected cases
- Molecular & Biological Regenerative Therapy (PRP) for chronic gluteal tendinopathy
- structured physiotherapy with progressive gluteal strengthening, this is the cornerstone of treatment
- addressing biomechanical factors (footwear, gait, leg length)
One point I keep coming back to is that early treatment can improve symptom control. With a properly conducted programme, most patients improve significantly within 2–3 months.
When is surgery required?
Surgery is rarely needed and is reserved for the small minority of patients with persistent symptoms despite extensive conservative treatment, or with significant gluteal tendon tears.
How is surgery performed?
When surgery is needed I perform endoscopic or open procedures depending on the pathology, typically bursectomy combined with gluteal tendon repair where indicated. I apply modern techniques aiming for stable repair and optimal functional recovery.
What should the patient expect after treatment?
- non-operative management gives excellent results in the majority of patients
- after surgery, a structured rehabilitation programme is followed for 3–6 months
- return to full activity is typically achieved at 4–6 months after gluteal tendon repair
Τι είναι η τροχαντηρίτιδα;
Η τροχαντηρίτιδα είναι η φλεγμονή του ορογόνου θύλακα που υπέρκειται του μείζονος τροχαντήρα, του οστικού ογκώματος στην έξω πλευρά του ισχίου. Ο σύγχρονος όρος Σύνδρομο Πόνου Μείζονος Τροχαντήρα (GTPS) είναι πιο ακριβής, διότι η πάθηση συνήθως αφορά όχι μόνο τον ορογόνο θύλακα αλλά και τους τένοντες του μέσου και ελάσσονος γλουτιαίου που προσφύονται στον τροχαντήρα.
Το GTPS είναι μία από τις συχνότερες αιτίες πόνου στην έξω πλευρά του ισχίου, ιδιαίτερα σε γυναίκες μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας.
Ποια είναι τα αίτια;
- επαναλαμβανόμενη τριβή από βάδιση, τρέξιμο ή ανάβαση σκαλιών
- τενοντοπάθεια του μέσου και ελάσσονος γλουτιαίου
- οσφυϊκή και πυελική μηχανική που υπερφορτώνει το πλάγιο ισχίο
- ανισοσκελία
- προηγούμενη επέμβαση ισχίου
- άμεσο τραύμα, πτώση στο πλάι του ισχίου
- αδύναμοι γλουτιαίοι μύες
Ποια είναι τα συμπτώματα;
- πόνος στην έξω πλευρά του ισχίου
- πόνος που επιδεινώνεται όταν ο ασθενής ξαπλώνει στην πάσχουσα πλευρά, συχνά διαταράσσοντας τον ύπνο
- πόνος σε παρατεταμένη ορθοστασία, βάδιση και ανάβαση σκαλιών
- ευαισθησία απευθείας πάνω στον μείζονα τροχαντήρα κατά την εξέταση
- πόνος που μπορεί να αντανακλά στην εξωτερική επιφάνεια του μηρού
Πώς γίνεται η διάγνωση;
- κλινική εξέταση, η διάγνωση είναι κατά κύριο λόγο κλινική
- υπερηχογράφημα, χρήσιμο για αξιολόγηση τένοντα και θύλακα και για καθοδηγούμενη έγχυση
- μαγνητική τομογραφία, όταν χρειάζεται λεπτομερέστερη αξιολόγηση, ιδίως για ρήξεις γλουτιαίων τενόντων
- ακτινογραφίες σε επιλεγμένες περιπτώσεις για αποκλεισμό άλλων παθήσεων ισχίου
Ποια είναι η συντηρητική αντιμετώπιση;
Η μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων ανταποκρίνεται καλά στη συντηρητική αγωγή:
- τροποποίηση δραστηριοτήτων και διαχείριση φορτίου
- αντιφλεγμονώδη φάρμακα
- έγχυση κορτικοστεροειδούς υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση σε επιλεγμένες περιπτώσεις
- Μοριακή & Βιολογική Αναγεννητική Θεραπεία (PRP) για χρόνια τενοντοπάθεια γλουτιαίων
- οργανωμένη φυσικοθεραπεία με προοδευτική ενδυνάμωση γλουτιαίων, ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας
- αντιμετώπιση βιομηχανικών παραγόντων (υποδήματα, βάδιση, ανισοσκελία)
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ότι η έγκαιρη θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τον έλεγχο των συμπτωμάτων. Με σωστά οργανωμένο πρόγραμμα, οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται σημαντικά μέσα σε 2–3 μήνες.
Πότε χρειάζεται χειρουργείο;
Το χειρουργείο σπάνια χρειάζεται και επιφυλάσσεται για τη μικρή μειοψηφία ασθενών με επίμονα συμπτώματα παρά την εκτεταμένη συντηρητική αγωγή, ή με σημαντικές ρήξεις γλουτιαίων τενόντων.
Πώς γίνεται η επέμβαση;
Όταν χρειάζεται χειρουργείο, πραγματοποιώ ενδοσκοπικές ή ανοιχτές επεμβάσεις ανάλογα με την παθολογία, τυπικά εκτομή ορογόνου θύλακα σε συνδυασμό με αποκατάσταση γλουτιαίου τένοντα όπου ενδείκνυται. Εφαρμόζω σύγχρονες τεχνικές με στόχο τη σταθερή αποκατάσταση και τη βέλτιστη λειτουργική ανάκαμψη.
Τι αναμένεται μετά τη θεραπεία;
- η μη χειρουργική αντιμετώπιση παρέχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην πλειονότητα των ασθενών
- μετά από χειρουργείο, ακολουθείται οργανωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης για 3–6 μήνες
- η επιστροφή σε πλήρη δραστηριότητα γίνεται τυπικά στους 4–6 μήνες μετά από αποκατάσταση γλουτιαίου τένοντα