What is patellar tendinopathy?
Patellar tendinopathy, commonly known as jumper's knee, is a condition involving degeneration and chronic irritation of the patellar tendon, the tendon that connects the patella (kneecap) to the tibia. Despite the term "tendonitis" sometimes used, the underlying problem is degenerative rather than inflammatory: the tendon develops microscopic damage and fails to heal properly under repeated load.
What causes patellar tendinopathy?
- repetitive overload, particularly jumping and landing sports (basketball, volleyball, athletics)
- sudden increase in training intensity or volume
- tight quadriceps and hamstrings
- weak or poorly conditioned quadriceps
- biomechanical abnormalities (foot mechanics, malalignment)
- hard training surfaces
What are the symptoms?
- pain at the lower pole of the patella, where the tendon attaches
- pain that is worse with jumping, running and squatting
- stiffness, particularly first thing in the morning
- tenderness on direct pressure over the tendon
- in chronic cases, persistent pain with everyday activities like climbing stairs
How is the diagnosis made?
- clinical history and examination
- ultrasound, useful for assessing tendon structure and any neovascularisation
- MRI, when more detailed assessment is needed or when other diagnoses are being considered
What is the conservative treatment?
Conservative treatment is the cornerstone of management for patellar tendinopathy. The key principles are load management and progressive loading of the tendon under physiotherapy guidance:
- relative rest and modification of provocative activities
- structured physiotherapy with progressive eccentric and heavy slow resistance loading, the gold standard treatment
- addressing biomechanical factors, flexibility, strength, technique
- avoiding cortisone injections, which weaken the tendon
Are injections useful?
I always tell patients that conservative loading-based therapy is the foundation of treatment. In selected chronic cases that have not responded to a properly conducted loading programme, Molecular & Biological Regenerative Therapy (PRP) under image guidance can be a valuable additional tool, and is one of the indications with the strongest scientific support for this treatment. Cortisone injections are generally avoided because they weaken the tendon and can predispose to rupture.
When is surgery recommended?
Surgery is reserved for the small minority of patients with chronic, persistent tendinopathy that has not responded to at least 6 months of high-quality conservative treatment.
How is surgery performed?
When surgery is required, I perform debridement of the degenerative portion of the tendon, often combined with treatment of the lower pole of the patella. This can be done arthroscopically or through a small open incision depending on the pathology. I apply modern techniques aiming for stable repair and optimal functional recovery.
What is the recovery after surgery?
- knee brace for 2–4 weeks
- structured progressive rehabilitation focused on rebuilding tendon load capacity
- return to running typically at 3 months
- return to jumping and pivoting sports at 4–6 months
Τι είναι η τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού τένοντα;
Η τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού τένοντα, γνωστή και ως «γόνατο του άλτη», είναι μια πάθηση εκφυλιστικής και χρόνιας ερεθιστικής φύσης του επιγονατιδικού τένοντα, του τένοντα που συνδέει την επιγονατίδα με την κνήμη. Παρά τον όρο «τενοντίτιδα» που μερικές φορές χρησιμοποιείται, το υποκείμενο πρόβλημα είναι εκφυλιστικό παρά φλεγμονώδες: ο τένοντας αναπτύσσει μικροσκοπικές βλάβες και δεν επουλώνεται σωστά υπό επαναλαμβανόμενη φόρτιση.
Ποια είναι τα αίτια;
- επαναλαμβανόμενη υπερφόρτωση, ιδιαίτερα αθλήματα άλματος και προσγείωσης (μπάσκετ, βόλεϊ, στίβος)
- ξαφνική αύξηση της έντασης ή του όγκου της προπόνησης
- βραχύνσεις τετρακέφαλου και οπισθίων μηριαίων
- αδύναμοι ή κακώς προετοιμασμένοι τετρακέφαλοι
- βιομηχανικές ανωμαλίες (μηχανική πέλματος, ευθυγράμμιση)
- σκληρές αθλητικές επιφάνειες
Ποια είναι τα συμπτώματα;
- πόνος στον κάτω πόλο της επιγονατίδας, εκεί που προσφύεται ο τένοντας
- πόνος που επιδεινώνεται με άλματα, τρέξιμο και βαθύ κάθισμα
- δυσκαμψία, ιδιαίτερα τις πρώτες ώρες του πρωινού
- ευαισθησία σε άμεση πίεση πάνω στον τένοντα
- σε χρόνιες περιπτώσεις, επίμονος πόνος σε καθημερινές δραστηριότητες όπως ανάβαση σκαλιών
Πώς γίνεται η διάγνωση;
- λεπτομερές ιστορικό και κλινική εξέταση
- υπερηχογράφημα, χρήσιμο για την αξιολόγηση της δομής του τένοντα και τυχόν νεοαγγείωσης
- μαγνητική τομογραφία, όταν χρειάζεται λεπτομερέστερη αξιολόγηση ή όταν εξετάζονται άλλες διαγνώσεις
Ποια είναι η συντηρητική αντιμετώπιση;
Η συντηρητική αγωγή είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας. Οι βασικές αρχές είναι η διαχείριση φορτίου και η προοδευτική φόρτιση του τένοντα υπό φυσικοθεραπευτική καθοδήγηση:
- σχετική ξεκούραση και τροποποίηση προκλητικών δραστηριοτήτων
- οργανωμένη φυσικοθεραπεία με προοδευτική έκκεντρη και βαριά αργή φόρτιση, η θεραπεία πρώτης γραμμής
- αντιμετώπιση βιομηχανικών παραγόντων, ευλυγισία, δύναμη, τεχνική
- αποφυγή εγχύσεων κορτιζόνης, που εξασθενούν τον τένοντα
Είναι χρήσιμες οι εγχύσεις;
Από την εμπειρία μου, η συντηρητική αγωγή με προοδευτική φόρτιση είναι η βάση της θεραπείας. Σε επιλεγμένες χρόνιες περιπτώσεις που δεν έχουν ανταποκριθεί σε σωστά οργανωμένο πρόγραμμα φόρτισης, η Μοριακή & Βιολογική Αναγεννητική Θεραπεία (PRP) υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση μπορεί να είναι ένα πολύτιμο πρόσθετο εργαλείο, και είναι μία από τις ενδείξεις με την ισχυρότερη επιστημονική τεκμηρίωση για αυτή τη θεραπεία. Οι εγχύσεις κορτιζόνης γενικά αποφεύγονται διότι εξασθενούν τον τένοντα και μπορούν να προδιαθέσουν σε ρήξη.
Πότε ενδείκνυται χειρουργείο;
Το χειρουργείο επιφυλάσσεται για τη μικρή μειοψηφία ασθενών με χρόνια, επίμονη τενοντοπάθεια που δεν έχει ανταποκριθεί σε τουλάχιστον 6 μήνες υψηλής ποιότητας συντηρητικής αγωγής.
Πώς γίνεται η επέμβαση;
Όταν χρειάζεται χειρουργείο, πραγματοποιώ καθαρισμό του εκφυλισμένου τμήματος του τένοντα, συχνά σε συνδυασμό με αντιμετώπιση του κάτω πόλου της επιγονατίδας. Αυτό μπορεί να γίνει αρθροσκοπικά ή μέσα από μικρή ανοιχτή τομή ανάλογα με την παθολογία. Εφαρμόζω σύγχρονες τεχνικές με στόχο τη σταθερή αποκατάσταση και τη βέλτιστη λειτουργική ανάκαμψη.
Πώς είναι η αποκατάσταση;
- νάρθηκας γόνατος για 2–4 εβδομάδες
- οργανωμένη προοδευτική αποκατάσταση με έμφαση στην ανοικοδόμηση της φορτιστικής ικανότητας του τένοντα
- επιστροφή στο τρέξιμο τυπικά στους 3 μήνες
- επιστροφή σε αθλήματα άλματος και στροφής στους 4–6 μήνες