What is knee stiffness?
Knee stiffness is the loss of normal range of motion, the inability to fully bend or straighten the knee. Most knees should reach full extension (0°) and flex to about 130–140° during normal use.
When the range falls below the normal threshold and persists, the underlying cause is most often arthrofibrosis, the formation of excess scar tissue inside and around the knee that mechanically restricts movement.
What causes it?
Knee stiffness most often develops:
- after surgery, particularly knee replacement, ACL reconstruction or fracture fixation
- after trauma, fractures, ligament injuries, dislocations
- after prolonged immobilisation, extended use of a brace or cast
- in association with infection or inflammatory arthritis
- rarely, without an identifiable trigger (idiopathic arthrofibrosis)
Some patients are also genetically more prone to forming scar tissue, and respond more dramatically to surgery or injury.
What are the symptoms?
- inability to fully straighten the knee (loss of extension)
- inability to bend the knee fully (loss of flexion)
- pain at the end ranges of motion
- difficulty walking normally, going up or down stairs
- a sense of the knee being "tight" or "locked up"
- swelling and warmth in active arthrofibrosis
How is it diagnosed?
- careful clinical examination, measuring the range of motion in both knees
- X-rays to assess any underlying bony cause (malposition of components after replacement, fracture malunion)
- MRI to identify scar tissue and any associated soft-tissue pathology
- review of operative reports and rehabilitation history when relevant
What is the conservative treatment?
The first line of treatment is intensive, structured rehabilitation:
- daily physiotherapy with passive and active range-of-motion exercises
- home stretching programmes, often multiple times daily
- continuous passive motion (CPM) machine in selected cases
- anti-inflammatory medication and pain control to allow effective rehabilitation
- occasionally, intra-articular corticosteroid injection to reduce inflammatory contribution
A 6–12 week trial is typically appropriate before considering surgical intervention.
When is surgery considered?
Surgical treatment is considered when:
- range of motion has plateaued despite a structured rehabilitation programme
- the loss of motion significantly impairs daily function
- imaging confirms scar tissue or a mechanical block to motion
Surgical options include:
- manipulation under anaesthesia, for early stiffness, particularly in the first 12 weeks after a procedure
- arthroscopic arthrolysis, for established arthrofibrosis with identifiable scar bands
- open release, rarely needed, reserved for the most severe cases
How is arthroscopic arthrolysis performed?
I perform arthroscopic arthrolysis through small incisions, working inside the knee with specialised instruments. The procedure includes:
- identifying the scar bands restricting motion
- releasing scar tissue selectively, taking care to preserve normal anatomy
- addressing any associated mechanical issues
- confirming restored range of motion under anaesthesia before closure
What should the patient expect after surgery?
- physiotherapy starts within the first 24 hours, early motion is essential
- an intensive rehabilitation programme over the first 6–12 weeks
- home stretching programmes continue for several months
- most patients regain functional motion within 3 months
- the risk of recurrent stiffness must be monitored carefully throughout
What is the long-term outcome?
Outcomes after treatment of knee stiffness depend heavily on early recognition and committed rehabilitation. Most patients regain functional range of motion when the underlying cause is addressed and the rehabilitation programme is followed consistently.
Τι είναι η δυσκαμψία γόνατος;
Η δυσκαμψία γόνατος είναι η απώλεια του φυσιολογικού εύρους κίνησης, η αδυναμία πλήρους κάμψης ή έκτασης. Τα περισσότερα γόνατα πρέπει να φτάνουν σε πλήρη έκταση (0°) και να κάμπτονται περίπου στις 130–140° στη φυσιολογική χρήση.
Όταν το εύρος πέφτει κάτω από το φυσιολογικό όριο και παραμένει, η υποκείμενη αιτία είναι συχνότερα η αρθροΐνωση, ο σχηματισμός υπερβολικού ουλώδους ιστού εντός και γύρω από το γόνατο που μηχανικά περιορίζει την κίνηση.
Ποια είναι τα αίτια;
Η δυσκαμψία γόνατος αναπτύσσεται συχνότερα:
- μετά από χειρουργείο, ιδίως αρθροπλαστική γόνατος, ανακατασκευή πρόσθιου χιαστού συνδέσμου ή οστεοσύνθεση κατάγματος
- μετά από τραύμα, κατάγματα, κακώσεις συνδέσμων, εξαρθρώματα
- μετά από παρατεταμένη ακινητοποίηση, εκτεταμένη χρήση νάρθηκα ή γύψου
- σε συνδυασμό με λοίμωξη ή φλεγμονώδη αρθρίτιδα
- σπάνια, χωρίς αναγνωρίσιμο έναυσμα (ιδιοπαθής αρθροΐνωση)
Ορισμένοι ασθενείς είναι επίσης γενετικά πιο επιρρεπείς στον σχηματισμό ουλώδους ιστού.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
- αδυναμία πλήρους έκτασης γόνατος (απώλεια έκτασης)
- αδυναμία πλήρους κάμψης γόνατος (απώλεια κάμψης)
- πόνος στα τελικά εύρη κίνησης
- δυσκολία στη φυσιολογική βάδιση, στις σκάλες
- αίσθηση «σφιξίματος» ή «κλειδώματος» του γόνατος
- οίδημα και θερμότητα σε ενεργή αρθροΐνωση
Πώς γίνεται η διάγνωση;
- προσεκτική κλινική εξέταση με μέτρηση εύρους κίνησης και των δύο γονάτων
- ακτινογραφίες για εκτίμηση υποκείμενης οστικής αιτίας
- μαγνητική τομογραφία για αναγνώριση ουλώδους ιστού
- ανασκόπηση χειρουργικών εκθέσεων και ιστορικού αποκατάστασης όπου αρμόζει
Ποια είναι η συντηρητική αντιμετώπιση;
Η πρώτη γραμμή είναι η εντατική, οργανωμένη αποκατάσταση:
- καθημερινή φυσικοθεραπεία με παθητικές και ενεργητικές ασκήσεις εύρους κίνησης
- προγράμματα διάτασης στο σπίτι, συχνά πολλές φορές ημερησίως
- συσκευή συνεχούς παθητικής κίνησης (CPM) σε επιλεγμένες περιπτώσεις
- αντιφλεγμονώδη φάρμακα και έλεγχος πόνου για αποτελεσματική αποκατάσταση
- περιστασιακά, ενδαρθρική ένεση κορτικοστεροειδών
Δοκιμή 6–12 εβδομάδων είναι τυπικά κατάλληλη πριν εξεταστεί χειρουργική παρέμβαση.
Πότε εξετάζεται το χειρουργείο;
Η χειρουργική αντιμετώπιση εξετάζεται όταν:
- το εύρος κίνησης έχει σταθεροποιηθεί παρά οργανωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης
- η απώλεια κίνησης επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα
- η απεικόνιση επιβεβαιώνει ουλώδη ιστό ή μηχανικό φραγμό
Οι χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν:
- χειρισμό υπό αναισθησία, για πρώιμη δυσκαμψία, ιδίως στις πρώτες 12 εβδομάδες
- αρθροσκοπική αρθρόλυση, για εδραιωμένη αρθροΐνωση
- ανοιχτή απελευθέρωση, σπάνια χρειάζεται, μόνο για τις πιο σοβαρές περιπτώσεις
Πώς γίνεται η αρθροσκοπική αρθρόλυση;
Πραγματοποιώ αρθροσκοπική αρθρόλυση μέσω μικρών τομών, εργαζόμενος εντός του γόνατος με εξειδικευμένα εργαλεία. Η επέμβαση περιλαμβάνει:
- αναγνώριση των ουλωδών δεσμίδων που περιορίζουν την κίνηση
- επιλεκτική απελευθέρωση ουλώδους ιστού, με προσοχή στη διατήρηση της φυσιολογικής ανατομίας
- αντιμετώπιση κάθε συνοδού μηχανικού προβλήματος
- επιβεβαίωση αποκατάστασης εύρους κίνησης υπό αναισθησία πριν το κλείσιμο
Τι αναμένεται μετά την επέμβαση;
- η φυσικοθεραπεία ξεκινά εντός των πρώτων 24 ωρών, η πρώιμη κίνηση είναι ουσιώδης
- εντατικό πρόγραμμα αποκατάστασης τις πρώτες 6–12 εβδομάδες
- τα προγράμματα διάτασης στο σπίτι συνεχίζονται για αρκετούς μήνες
- οι περισσότεροι ασθενείς ανακτούν λειτουργικό εύρος κίνησης σε 3 μήνες
- ο κίνδυνος υποτροπιάζουσας δυσκαμψίας πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά
Ποιο είναι το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα;
Τα αποτελέσματα μετά την αντιμετώπιση δυσκαμψίας γόνατος εξαρτώνται σημαντικά από την πρώιμη αναγνώριση και την αφοσιωμένη αποκατάσταση. Οι περισσότεροι ασθενείς ανακτούν λειτουργικό εύρος κίνησης όταν αντιμετωπίζεται η υποκείμενη αιτία.